Tijdens het onderhoudsproces van transportbanden kunnen riemgewrichten van slechte kwaliteit gemakkelijk leiden tot delaminatie en ontbinding van het gewricht, wat uiteindelijk resulteert in gezamenlijke onthechting. Dit veroorzaakt niet alleen schade aan de transportband zelf, maar vormt ook een groot veiligheidsrisico voor de besturingssite. Momenteel zijn er verschillende vormen van transportbandverbindingen, waarbij de werking van hete vulkanisatie de meest betrouwbare is. De garantie voor gewrichtskwaliteit ligt in de selectie van hete vulkanisatie -gewrichtsmaterialen.
Hoe kies je voor hete vulkanisatie gewrichtsmaterialen voor transportbanden?
Veelgebruikte hete vulkanisatie -gewrichtsmaterialen omvatten over het algemeen kernrubber, bindoppervlakrubber en gewrichtspasta. De gewrichtspasta wordt voornamelijk gebruikt op verschillende lijmmaterialen en stofoppervlakken, voornamelijk voor het reinigen en activeren, waardoor de viscositeit tussen verschillende lijmen in het gewricht wordt verbeterd en de bindingssterkte wordt verbeterd.
Het kernrubber wordt voornamelijk gebruikt in het middelste deel van de transportband, voornamelijk voor bindings- en verbindingsdoeleinden. De kwaliteit van het kernrubber heeft direct invloed op het bindingseffect. Het oppervlakterrubber dient voornamelijk als een afdichtingsfunctie en wordt gebruikt bij de bovenste en onderste afdichtingsposities. Oppervlakterrubber van hoge kwaliteit moet treksterkte, slijtvastheid en impactweerstand hebben. Bovendien, afhankelijk van de verschillende toepassingsscenario's van transportbanden, varieert de samenstelling van het rubbermateriaal ook. Bijvoorbeeld, warmtebestendige transportbanden gebruiken over het algemeen EPDM-rubber, en vlamvertragende transportbanden bevatten meestal vlamvertragingsmaterialen in het rubber. Daarom moeten de hete vulkanisatiematerialen voor transportbanden worden geselecteerd als vergelijkbaar in samenstelling met de transportbandmaterialen.